İşte Bahçeli'nin açıklamalarından satır başları:
Aziz vatandaşlarımıza, gönül ve kültür coğrafyalarımızın vefakar insanlarıma şükranlarımı sunuyorum. Yeni miladi yılı kutluyorum. Sayfalarını ileriye doğru çevirmeye başladığımız 21. yüzyılın ikinci çeyreğinin ilk grup toplantısını gerçekleştiriyoruz. Bu tarihî eşikten geleceğin ufkunu, güçlenmiş ve güncellenmiş, taptaze irade ve haysiyetimizle kavrıyor ve kuşatıyoruz.
Konuşmamın başında, muteber ve müstesna heyetinizi kemal-i hürmet ve muhabbetle selamlıyor, Rabbimden hepinize kolaylıklar ve başarılar diliyorum.
Her zaman olduğu gibi; gözü ve kulağı bizde olan, dualarında bizleri daima hatırlayan, üç hilali yüreğinin gönderinde sallayan; televizyon ekranları, sosyal medya platformları ve radyo kanalları vasıtasıyla yurt içinden ve yurt dışından bizleri takip eden aziz vatandaşlarımıza; aynı tarih kulvarında, ortak hatıralarımızın, inanç ve kültür bağlarımızın derinlere nüfuz eden miras ve emanetini taşıyan, daha mühimi kardeşliğin meşalesiyle aydınlanan gönül ve kültür coğrafyalarımızın vefakâr ve fedakâr insanlarına şükranlarımı sunuyorum.
En başta, toplantımıza teşrif eden sizlerin şahsında; bununla müntehiç Büyük Türk Milleti’nin, Türk-İslam âleminin, barış, huzur ve refah yoksunluğundan mütevellit yaşama enerjisi gittikçe tükenen insanlık ailesinin yeni miladî yılını kutluyorum.
Timur’un Anadolu’da dört nala ilerleyiş kaydedip hâkimiyet alanlarını genişlettiği dönemde, Yıldırım Bayezıt’ın bir çoban kavalının yanık sesinden esinlenerek şunları söylediği rivayet edilmektedir: “Çal bre çoban, çal! Ne canın yandı, ne ciğerin dağlandı. Ertuğrul gibi oğlun mu öldü, Sivas gibi şehrin mi yıkıldı?”
Bütüncül zaman telakkisiyle ifade ve iddia edebilirim ki, bu topraklar üzerinde görülen ve gösterime sokulan felaketlerden zaferlere kadar her ne yaşanmışsa, maşerî vicdanda mahfuz ve mahkûmdur.
Tarihin açıklı kıvrım noktalarından canımız yansa da, ciğerimiz dağlansa da; felaketler tıpkı arı kolonisi gibi üzerimize olsa da, millî varlığımızın ve muazzez vakarımızın minnetsiz muhafazası, üstün azim ve cesaretle sağlanmıştır.
Yeni yüzyılın zorlu etaplarını birer birer geçerek; geçmişin çağrısını geleceğin çehresiyle birleştirmek, ecdadımızın hükmünü evlatlarımızın haysiyet ve hürriyetiyle örtüştürmek müşterek gaye olarak önümüzdedir. Milliyetçi Hareket Partisi, bu gayenin her yönüyle şuurundadır.
Cumhur İttifakı, bu gayenin icra ve ifa amacındadır. 21. yüzyılın ikinci çeyreğini Türkiye ve Türk Milleti’nin lehine çevirmek mümkündür. Bu istikametin rotasında, kararlı adımların birbirini dengeli şekilde takip ve temin etmesi asıl olmalıdır. Türk ve Türkiye Yüzyılı’nın bereket vadisinde muazzam gelişmelere imza atmak; ülkemizi ve milletimizi hayal ve hedeflerimizin müstesna sınırlarına taşımak elimizde ve imkânlarımız dâhilindedir. 21. yüzyılın ikinci çeyreği bizleri 2053’e, yani İstanbul’un Fethi’nin 600. yıl dönümüne götürecektir. Bu tarihteki ulaşılabilir stratejik hedefimiz, bugün atacağımız güçlü temellerle süper güç Türkiye’yi inşa etmek olmalıdır. Ayakları yere basan, analitik ve gerçekçi bir fikir tezekkürüyle diyebilirim ki; yeni yüzyıl, süper güçle tahkim edilmiş bir Türkiye’ye gebedir.
Bu kutlu doğumun gerçekleşmesi, Türk milletinin mucizesinin beşeriyeti sarmasına yol açacaktır. Adalet, ahlâkiyet, insaniyet, merhamet, cesaret, hakkaniyet ve fazilet; medeni kuvvet ve merkeziyetinden dünyanın saygı ve hayranlığını kazanacaktır.
Yüklerini atmış, bağımlılık katsayısını azaltmış; ekonomik büyüme, sosyal gelişme ve millî bütünleşme mihverinde zincirlerini parçalamış; kalkınma ve gelişme dinamiklerini eş zamanlı hayata geçirmiş millî ekonomimizle kutuplaşmayı törpüleyip kucaklaşmayı takviye ve teşvik eden ahlâkî temizlikle çerçevesi çizilen; köklü siyasal ve demokrasi kültürümüzle, asırlara sari olmasının yanında kudret ve kifayetle harcı karılan felsefesi, teamülü, gelenekleri ve hepsinin öncesinde hukuki vasfı ve hükümran mazisiyle dünya çapında muharrik ve müteyakkız farkla sivrilen Türk devlet ve yönetim müktesebatımızla; “Ölürsem şehit, kalırsam gazi” diyen şerefli millet fertlerinden mürekkep büyük Türk milletiyle; sanayiden tarıma, turizmden doğal kaynaklara, eğitimden sanata, enerjiden ulaştırmaya kadar dev bir potansiyel olan Türk gençliğiyle; çevremizde birleşip istikrar, güven, gelecek, kardeşlik, barış, zenginlik ve huzur vaat eden Türk kuşağıyla; önü alınan değil, ön alan ve önce olan; dar seçeneklere sıkışıp kalan değil, daima seçenek üreten, hamle üstünlüğünü kazanan; durgunluk yerine vızır vızır hareket içinde seyreden, donmak yerine akışta demetlenen; arabulucu ve yatıştırıcı özellikleriyle ihtilaflı tarafları buluşturabilen, dahası bir masa etrafında toplayabilen yeni yüzyıl diplomatik vaziyet ve vizyonumuzla, savunma sanayiinde altın çağımızla birlikte; sabrın ve şükrün kümesinde inançla değer üreten Türk markalarını dünyanın her yerine götüren; ekmeği büyüten, erdemi teşmil eden; yeni nesil teknoloji katılımlarını kendi sahalarına uyarlayabilen müteşebbis ve iş insanlarımızın caydırıcılığıyla; kahramanlığı, inancı, vatan sevgisi ve mücadele kabiliyeti destansı seviyede bulunan asker ve polisimizle; nihayet terörü hayatımızdan sürüp çıkaran, terörsüz Türkiye hedefinin adım adım gerçekleşmesiyle biliniz ki başaramayacağımız hiçbir şey yoktur, yapamayacağımız hiçbir şey yoktur. Süper Güç Türkiye’nin engellenmesi diye bir şey söz konusu olamayacaktır. İşte Milliyetçi Hareket Partisi, bu anlayış ve ahlâkî mizan kapsamında; şevkle, özveriyle, özgüvenle ve özdisiplin içinde çalışıp sahadaki siyasî ve psikolojik üstünlüğünü korumaktadır.
Konuşmamın başından itibaren vurguladığım 21. yüzyılın ikinci çeyreğinin daha ikinci gününde, tarihte belki de hiç tesadüf edilmeyen bir haydutluk, bir korsanlık, bir insan kaldırma ve kaçırma vakası yaşanmıştır.
Beyaz perdede ya da televizyonlarda izlediğimiz Karayip Korsanları filmi, resmen ve alenen tüm dünyanın gözü önünde gerçekleşmiş; film seti Venezuela’nın başkenti Karacas’ta kurulmuştur.
Öncelikle seçimle göreve gelmiş, egemen eşitliği uluslararası camiada hukuken tescillenmiş Venezuela Devlet Başkanı Maduro’ya karşı yapılan gayrimeşru ve hukuk dışı saldırıyı nefretle, şiddetle ve her yönüyle sadece kınamıyor; topyekûn lanetliyoruz.
Bu ayıp, bu ahlâkî yıkım, bu zalimlik, bu hukuk tanımazlık, bu insan hakları karşıtlığı, bu kabalık, bu skandal eylem, bu mütehakkim zorbalık; hiç kimseye hak değildir, hiçbir ülkenin de imtiyazı olamaz. Bunun hataları, yanlışları ve kanunsuz iş ve işlemleri varsa bile, bunun silahlı ve zora dayalı tecriyesi bir başka ülkenin yetki sahası içinde ele alınamaz. Muhatap Venezuela halkıdır. Sorumluluk Venezuela halkınındır. Seçimle gelenin seçimle gitmesi, suç işleyenin suçu oranında kendi ülkesindeki mahkemeler önünde hesap vermesi bir demokrasi ve hukuk normudur. En azından genel geçer kabul ve kuralın meşruiyet temeli bu olmalıdır.
Venezuela örneği ne ilktir ne de son olacaktır. Ancak bir devlet başkanının, ülkesinin başkentinde istihbarat sızmasıyla başlayan kombine bir saldırı planlamasıyla; gece yarısı yatağından eşiyle birlikte güç kullanılarak sürüklenerek alınması, hukukun ilk kez bu denli ayaklar altına alındığı bir vakadır. Bu olacak şey değildir. Bu sineye çekilecek bir durum değildir.
Dijital çağın yeni tür meşguliyet taktiğiyle insan kaçırılmış, uluslararası literatürdeki tarifiyle zorla lider transferi yapılmıştır. Tarihte barbar kavimler Roma’yı nasıl istila etmişse, aynısı 2 Ocak’ı 3 Ocak’a bağlayan gece yarısı Karakas’ta sahnelenmiştir.
Bu müfrit ve mütehakkim tablonun, ülkemizde yaşanan 15 Temmuz ihanetiyle benzerliği de dikkat çekicidir. 3 Ocak 2026 tarihinin akşam saatlerinde bir televizyon kanalına gönderdiğim mesajda vurguladığım üzere, Amerika Birleşik Devletleri’nin Venezuela’da yapmış olduğu askerî müdahale ile Devlet Başkanı Maduro’yu iktidardan haksız ve hukuksuz şekilde uzaklaştırma girişimi bilinen ve tanıdık bir komplodur.
Türkiye’de 15 Temmuz 2016 tarihinde FETÖ eliyle gerçekleştirilen kalkışmada, Cumhurbaşkanımız Sayın Recep Tayyip Erdoğan Marmaris’te bulunurken doğrudan kendisine yönelik sergilenen aşağılık girişimdeki yöntemle; bugün Maduro’yu hedef alan yöntem birbirinin aynısıdır.
15 Temmuz’da casus ve vahşi bir örgütü maşa olarak kullanıp üzerimize salan Amerika Birleşik Devletleri, Venezuela’da bunun yerine doğrudan müdahale etmiştir.
Değerli arkadaşlarım, dünya çok cepheli, çok aktörlü, çok bilinmeyenli ve çok tehlikeli bir kriz içindedir. Birleşmiş Milletler Teşkilatı artık inandırıcılık vasfını, ikna kabiliyetini ve bağlayıcı karakterini kaybetmiştir. İnsan hakları zulmün değirmeninde öğütülmüş; demokrasi ve özgürlükler emperyalizmin marangozhanesinde hızara verilmiştir. Uluslararası hukuk, bekletildiği askıdan paldır küldür indirilmiş; asılma ve can verme safhasına çekilmiştir. Dünya genelinde devlet başkanı dokunulmazlığı tartışmaya açılmıştır.
Sandıkla gelmek, sandıkla gitmek; demokrasi ezberlerinin ardına saklanmak, sadece mevzi mücadelelerinin aparatına dönüşmüş; bunun da ötesinde, göz boyayan rejim ve sistemleri bir noktada iştah ve terbiye etmek için tertip edilen bir orta oyunu hüviyetine bürünmüştür. Küresel denge kaybolmuştur. Jeopolitik depremler, ticaret savaşları, ekonomik operasyonlar, siyasî hesaplaşmalar, diplomatik kutuplaşmalar, asimetrik ve vekâlet savaşları kıtaları sarsmış, ülkeleri karşı karşıya getirmiştir.
Birinci ve İkinci Dünya Savaşları öncesinde biriken ve derinlere sirayet eden yüksek basıncın aynısı, belki de daha fazlası, şu an küresel arenada tedavül hâlindedir. Venezuela’ya yapılan hukuk ve meşruiyet dışı darbenin türev sonuçları mutlaka olacak ve doğacaktır. Vekâlet savaşlarından doğrudan güç kullanma dönemine geçilmiştir.
İran diken üstündedir. Sokaklar kaynamaktadır. Halk gergindir. Her ihtimal gündemdedir.
Amerika Birleşik Devletleri Kongresi acilen devreye girmeli; Trump yönetiminin anayasa ve uluslararası hukuka aykırı siyasî ve askerî tasarruflarını sona erdirecek kararları hızla ve sırasıyla almalıdır.
Maduro ülkesine iade edilmelidir. Venezuela’nın kaderi bu ülkenin halkı tarafından tayin edilmelidir. “Önce Amerika” sloganı atarak tüm ülkelere parmak sallayan nevrûzlu kovboylara; “Önce insanlık, önce hukuk, önce yaşanabilir ve huzurlu bir dünya” mesajı verilmelidir. Latin Amerika veya Güney Amerika’dan doğacak istikrarsızlık ve iç bölünme dalgalarının diğer coğrafyalara eklemlenip genişlemesi, çok vahim gelişmeleri tetikleyecektir.
Hür dünya, Amerika Birleşik Devletleri’nin dayatmasına karşı ayağa kalkmalıdır. Demokrasi ve hukuk şerefine herkes, hepimiz, bütün insanlık sahip çıkmalıdır. Aksi hâlde bugünün suskunluğu ve ürkekliği, gelecekte korkunç hadiselerin mayasını çalacak ve kabartacaktır.
Küba’dan Nikaragua’ya, Haiti’den Dominik Cumhuriyeti’ne, Guatemala’dan Şili’ye; Afganistan’dan Irak’a, Vietnam’dan Suriye’ye varıncaya kadar görülmedik, izlenmedik, işitilmedik daha doğrusu oynanmadık kanlı oyun kalmamıştır. İnsan bir kez ölür; o da şerefli olmalıdır.
